செவ்வாய், 21 ஜூன், 2022

மனசுலே நின்ன வசனம்

 

மனசுலே நின்ன வசனம்

இந்த தலை பூ கொடுத்து எழுத சொன்னா கொஞ்சம் தர்ம சங்கடம் தான்.
ஏன்னு கேட்டா, அவரவர்களுக்கு , அவரவர் தலைக்கு எது சூட் ஆகுமோ அந்த பூ வை வெச்சுண்டு அழகு பார்க்கிறது, பார்க்க சொல்வது தான் வழக்கம்.
இருந்தாலும், ஒரு வசனம் வாழ்க்கையோட ஒட்டி இருந்தா, அது சினிமா, இலக்கியம் தான் அப்படின்னு இல்ல, வாழ்க்கையிலே நடந்து இருந்தாலும்,
எழுதுங்க....அப்படின்னு ...சொல்றார்.
1965 அல்லது 1966 ஆ இருக்கும் னு நினைக்கிறேன்.
எங்க அம்மா தன்னோட எட்டு குழந்தைகள், அதுலே மூணு பேர் தான் என்னையும் சேர்த்து வேலைக்கு போய் இருந்தாங்க, மிச்ச பேரையும் கூட்டிண்டு,
திருச்சி லே 1943 லெந்து அப்பாவோட இருந்த வீட்டையும் அப்பா வையும் கொஞ்சம் பிரிஞ்சு இருந்து தான் ஆகணும் அப்படின்னு ஒரு சூழ்நிலை. எதுனாலே, யார்னாலே அப்டிங்கறதுக்கும் இந்த டாபிக் க்கும் சம்பந்தம் இல்ல. ஸோ அத அந்தப்பக்கம் வெச்சுட்டு,
மேட்டருக்கு வாங்க ...என்று சொல்வாங்க இல்லையா ...அது போல வாரேன் .
எங்க அம்மா தன்னோட அஞ்சு குழந்தலோட அக்ஞாத வாசம். பக்கத்து பொன்மலை கிட்ட ஆலத்தூர் ன்னு ஒரு சின்ன கிராமம். எஸ். யூ ஆர் ரைட். ஆலத்தூர் சகோதரர்கள். வீட்டுக்கு பக்கத்து வீட்டுக்கு குடி பெயர்ந்தஆச்சு.
1966 1967 ..
மூத்த தங்கை ஸ்கூல் ஸ்டாப். பண்ணியாச்சு. இரண்டாவது தங்கை, அடுத்த தம்பி, திருச்சிக்கு ரயில் போயிட்டு, திரும்பி, சாயந்திரம் அதே டிரைன் லே வரணும்.
அடுத்த இரண்டு வாண்டுகள், அந்த கிராம பள்ளியிலே சேர்த்தாச்சு அப்படின்னு தான் நினைக்கிறேன். சரியா நினைவு இல்லை.
அம்மா தினமும் கிராமத்துலேந்து டவுனுக்கு போயி, அங்க வழக்கமா சில வீடுகள் லே இருக்கிற குழந்தைகளுக்கு , ச ரி க ம ப தா நீ ச , லெந்து , நின்னு கோரி, வனஜாக்ஷி அந்த கீதம் எல்லாம் சொல்லி கொடுத்துட்டு,
அப்படியே, அப்பாவையும் ஒரு கண் எப்படி இருக்கார் னு ஜன்னல் வழியா பாத்துட்டு வருவா. நடந்து போயிட்டு நடந்து தான் வருவா. மொத்தம் 16 கிமி.
எங்க அம்மா சென்னை லே புறந்தவா. அவ அப்பா மைசூர் லே விச்வேச்வஸ்வரய்யா வோட சேர்ந்து அணை கட்டிய எஞ்சினீர். அண்ணா மைசூர் ராஜாவோட டாக்டர். இருந்தாலும், அந்தக்காலத்துலே, புறந்தாம் போறது அப்படிங்கறது ஒரு இமயமலை உச்சிக்கு செல்வது போலத்தான். எனக்கு தெரிஞ்சு, லைஃ டயத்துலே ஒரு தரம் இல்லை இரண்டு தரம் மைசூர் சேலம் போயிருக்கா.
ஜாஸ்தி படிக்கலை இருந்தாலும் பொது அறிவு ஜாஸ்தி. தகிரியமும் ஜாஸ்தி. மனித நேயம் ரொம்ப ரொம்ப ஜாஸ்தி. நம்மை யாருக்கு பிடிச்சு இருக்கோ அவரோட மட்டும் பேசுவது என்று இருப்பார்.
அவருண்டு குழந்தைகள் உண்டு என்று இருப்பார் ..
ஒரு நாளைக்கு ,எங்க அம்மா திருச்சி லெந்து வரதுக்கு முன்னாடியே, திருச்சி லே படிக்கிற தங்கையும் தம்பியும் வந்தாச்சு.
மூத்த தங்கை அவர்கள் இரண்டு பேருக்கும் செஞ்சு வெச்சு இருக்கிற டிபினை போட்டு, அவர்கள் சாப்பிட்டுண்டு இருக்கும்போது, அவர்கள் இடையே வாய்ச்சண்டை.
திடீர்னு என்ன நினைச்சுண்டான் னு தெரியல்ல, இந்த புள்ள கோபத்துல நான் கிணத்துல குதிச்சுடுவேன் அப்படின்னு தங்கச்சிய பயமூர்த்தினானாம்.
அவளும் , தைரியம் இருந்தா , குதிடா பார்க்கலாம். அப்படின்னு சொல்ல,
இவன் திடு திடு ன்னு கொல்லைப்பக்கம் போயி, அங்க இருக்கிற கிணறு லே , பக்கவாட்டில் இருக்கிற படிக்கட்டு வழியா கீழ் வரைக்கும் போயிட்டான்.
இவன் கிணத்துக்குள்ளே போனதை மந்த இரண்டு தங்கைகள் கவனிக்கவில்லை. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு என்னடா இவனைக்காணோம் அப்படின்னு தேடினப்போ
பின்னாடி கிணத்துலேந்து சன்னமா சவுண்ட் வருது.
அம்மா,...அம்மா...ஏற தெரியல்ல. அப்படின்னு அழ ஆரம்பிச்சுட்டானாம்.
இந்த தங்கைகளுக்கு என்ன செய்யறது ன்னு தெரியல்ல. அம்மாவும் இல்ல. பாதாள கரண்டி யா விடலாம் என்று பார்த்தா அது பக்கத்து வீட்டிலே இருக்காம்.
கிணத்துல தண்ணீர் ஒரு 25 அடி ஏ இருக்கு. இவன் அதுக்கு மேல இரண்டு அடி மேல இருக்கான்.
இந்த இரண்டு தங்கைகளும் பக்கத்து வீட்டுக்கு போயி,
மாமா...மாமா....தம்பி, கிணத்துல விழுந்துட்டான்...னு கத்த...
ஒரு நாலஞ்சு பேர் அக்ரஹாரம் இல்லையா...ஓடி வந்து......
அதுலே ஒருவர் கையிலே கயிறோட இறங்கி, அவனையும் தன்னோட கட்டிண்டு , மேலே வந்து அவனை காப்பாத்தி இருக்கார்.
மேலே வந்ததும் பெரிய தங்கை அவனை இரண்டு மொத்து மொத்தினாளாம்.
அந்த டயத்திலே தான் அம்மா வரா வீட்டுக்குள்ளே இத்தனை பேர்...என்ன என்ன ன்னு கேட்டுண்டு..
ஒருவர் விவரமா ஸ்டோரி சொல்ல,
அம்மா...என் தம்பியை கூப்பிட்டு, அனைச்சுண்டு, சொல்றாளாம்.
டேய்..பாலு...
குதி...கிணத்துல இல்ல,
சமுத்திரத்துலே வேணாலும் குதி.
ஆனா, குதிக்கிறதுக்கு முன்னாடி, எப்படி எழுந்துக்கறது ன்னு யோசனை பண்ணிட்டு குதி.
என்றாளாம்.
எங்க அம்மா சொன்ன நீதி வாக்கியம்
அதான். ரிஸ்க் எடுக்கலாம். எடுத்துக்கத்தான் வேண்டும். பல பல சிச்சுவேஷன் லே .. ஆனா எந்த அளவுக்கு போகணும். எப்படி எப்ப திரும்பி வரணும்
அப்படின்னு ஒரு ரிஸ்க் மேனேஜ்மேண்ட் , க்ரைடீரியா மனசுலே இருக்கணும்.
இன்னும் ஞாபகம் இருக்கு. அந்த தம்பி பிற்காலத்திலே பனாரஸ் யூனிவர்சிட்டி லே பிலாசபி ப்ரோபசர் .
லைஃ டயத்திலே வந்த சூழ்நிலையிலே சவாலே சமாளி என்று சமாளித்ததும் எங்க அம்மா கொடுத்த அறிவுரை தான் னு நினைக்கிறேன்.
அதுக்கு ஆப்போசிட் சுப்பு தாத்தா.
கான்பூர் போ ...ஜாம்சேட்புர் போ ப்ரோமோஷன் லே சொன்னப்போ,....1989 லே .... There were good reasons but.....
ஆனா...ஒன்னு சொல்லணும்.
மானசரோவர் லே கங்கை நீரிலே காலை 5 மணிக்கு இறங்கி விறைச்சு போயி, இருக்கேன்.
எதைக்கண்டு அஞ்சவேண்டுமே அதைக்கண்டு அஞ்சத்தான் வேண்டும். மற்றதை எதிர்கொள்ள வேண்டிய துணிவை ஏற்படுத்திக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.
அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை..அஞ்சுவது
அஞ்சல் டு அறிவார் தொழில்..
.வள்ளுவர் சொல்லி இருக்கார் இல்லையா.
பிளை டு ரியாஸ் அன்னோன் பட் ஹாவ் ஆள்வேவ்ஸ் ஏ பிளான் டு லேண்ட் சேப்
Fly to areas unknown, but have always a plan to land safe, my boss used to say when i took charge in 1992 as HR man.
As a HR Manager, I did dive into diffiult areas, but always had a plan to swiftly get out of the situation too.
எங்க அம்மா சொல் இன்னிக்கும் நினைவு இருக்கு.
The well is also well in my memory.
May be an image of outdoors
Sankaranarayanan Usha, Anandhi Vaithiyanathan and 14 others
11 Comments
Like
Comment
Send

சனி, 26 பிப்ரவரி, 2022

Remniscenses

 A comparative Analysis of Saint Kabeerdas with Saint Thyagaraja. Part 1.

(written at the advice of my good friend Umesh ten years back and was published at his blog ) I thank Sri Umesh for retrieving my essay from his blog .
This could be of interest to my friends
especially
Uma Venkat
Lalitha Balasubramanian
Sivakumar Krishnamurthy Bala Sivakumar
Anantha Narayanan T.K.Gurunathan
கபீரைப்பற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதவேண்டும் என அன்பர் திரு கபீரன்பன் பணித்தவுடன் ஒப்புதல் அளித்துவிட்டேன்.
இருப்பினும் கபீரைப்பற்றி முழுமையாகத் தெரிந்து கொண்டிருக்கிறேனா என்ற ஐயப்பாடு என் மனதிலே என்றென்றுமே உள்ளது. சொல்லப்போனால், 1957 முதல் கபீரின் தோஹாக்களை நான் பிரசார சபா தேர்வுகளுக்குக் கற்க துவங்கின காலத்திலிருந்து, ப்ரவீண் முடித்தபின்னும் சுமார் 1000 தோஹாக்களுக்கு மேல் மனப்பாடமாகத் தெரிந்தபின்னும் அதே நிலைதான். காரணம், கபீரின் பரிமாணம் அத்தகையது.
அவரை எந்த நோக்கிலிருந்து பார்த்தாலும், ஒரு பழுத்த ஆன்மீக வாதியாக, ஒரு தத்துவ ஞானியாக( தேரா சாயீ துஜ் மேய்ன் ஜோ ப்ஹுபன் மேய்ன் பாஸ்) , சமூக சீர்திருத்த வாதியாக, மூடப்பழக்க வழக்கங்களை அழிக்கும் நோக்குடையவராக ( பாஹன் பூஜென் ஹரி மிலை, தொ மைம் பூஜும் பஹாட்), ராம பக்தராக ( जिसी घटी प्रीती न प्रेम कि, पुनि रसना नहीं राम , ते नर इस संसार में उपजि गए बेकार ) எப்படிப்பார்த்தாலும் அவர் ஒரு வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த மனிதராக, தெய்வத்துள் வைக்கப்படுபவராக இருக்கிறார்.
உலகத்தே ஆசானைப்போன்றவர் எவருமே இல்லை. அன்னை, தந்தை, உறவினர், நண்பர் யாவருமே இருப்பினும் நல்ல ஒரு குருவினைப்போன்று மிக நெருங்கிய சொந்தம் எவரும் இல்லை. உறவினர் யாவரும் உலக பந்தங்களே. உலகத்திலே ஒருவனை முழுகடிப்பதிலே தான் கண்ணாக இருக்கையிலே குரு ஒருவர் தான் தனது சீடனை இந்த இக லோக இருட்டிலிருந்து வெளிக்கொணர்ந்து அறிவு நிலையாம் ஞான ஒளியைத் தருவதிலே முனைப்புடன் இருப்பார். அப்படிப்பட்ட‌ குரு சாதாரண மனிதனான என்னை ஒரு தேவனாக ஆக்கிவிட்டாரே, அந்த குருவிடம் தினந்தோறும் எத்துணை முறை நான் நன்றி சொல்வேன், என கபீர் சொல்வதைக்கேட்டு இக்கட்டுரையைத் துவங்குவோம்.
பலிஹாரி குரு ஆபணை, த்யொள்ம் ஹாடி கை பார்.
ஜினி மானிஷ் தைம் தேவதா, கரத் ந லாகி பார்.
கபீர் ஒரு இணையற்ற ராம பக்தர். கபீரின் பக்தி ஸாகரத்தில் முழுகியவர் பிறவிப்பெருங்கடல் நீந்தி இறைவனடி நிச்சயம் சேருவார் என்பதில் ஐயம் உண்டோ ?
கபீர் கண்ட ராமன் என எழுதுவோமா ? இல்லை , கபீர் அனுபவித்த ராமன் என சொல்வோமா?
கபீரின் மனதுக்கிசைந்த ராமன் பற்றி எழுதுவோம்.
ராமனைப் புரிந்துகொள்வதிலே அவனைப் போற்றுவதிலே, துதிப்பதிலே இருக்கும் வேற்றுமைகள், அந்த நாமம் நமக்கு என்ன நல்லது செய்கிறது என்று சொல்லும்பொழுது மறைந்து போகிறது.
ஒரு இடத்துக்குப் போகணும், டிரையினிலே போகலாமா, பஸ்ஸிலே போகலாமா இல்லை, ப்ளேனிலே போகலாமா என‌ யோசித்துக்கொண்டிருந்தபொழுது நான் மனசாலேயே அங்க ஆல்ரெடி போய்விட்டேன் என்று சொல்வதையும் நாம் கண்டு அனுபவிக்கத்தான் வேண்டும்.
ஆக, இந்த கட்டுரையில், இரண்டு நிலைகளிலும் ராம பக்தியை, மாயா ரஹித பிரும்மன் ஆகவும், அதே சமயத்தில் மாயா சஹித பிரும்மன் ஈஸ்வரன் ஆகவும் சந்திப்போம். சிந்திப்போம்.
ராம நாமத்தை சொல்ல, உச்சரிக்க, ராமனின் பக்தியில் மெய் மறக்க, கபீர் கூவியதைப்போல் வேறு யாரும் பாமர மக்களுக்குப் புரியும் வண்ணம் சொன்னார்களா என எனக்குத் தெரியவில்லை. அந்த ராம நாமத்தை ஒரு தடவை சொன்னால்,ஆயிரம் தரம் சொன்னால் மாதிரி.
ஸ்ரீ ராம ராம ராமேதி ரமே ராமே மனோரமே
சஹாச்ர நாம தச்துல்யம் ஸ்ரீ ராம நாம வராஹனே
நிற்க. ராமனைப் பற்றி கபீர் என்ன சொல்கிறார் என்ற உடனேயே நமது கண்களில், ராமன் ஒரு சீதா ராமனாக, கோதண்டராமனாக, ஜெயராமன், பட்டாபி ராமன்,ரகுராமன், கோசலைராம‌, கல்யாண ராமன், வேங்கட ராமன் , தசரத ராமன், இப்படி பல்வேறு நாமாக்களைக்கொண்ட ராமனாக சித்தரித்துக் கொண்டால், அதற்கு கபீர் பொறுப்பில்லை.
முதலில் நமக்கு தெரிந்த ராமனின் கதையை கேட்போமா ?
எம்.எஸ். சுப்புலக்ஷ்மி பாடுவதை முதலில் கேட்போம்.
சகுணவாதியான துளசிதாசரைப்பார்த்தால்,அவரைப்போல் ராம பக்தர் இருப்பரோ என்று வியக்கிறோம்.
துளசிதாஸரின் ராம சரித மானஸில் ”துமக் சலத் ராமசந்த்ர” லதாமங்கேஷ்கர் அவர்கள் குரலில்
நாம் காணும் சர்வ குணஸ்ரேஷ்டனான Sarva guna sampannan, ragu kula nayakan Aana ராம பிரான், பக்த தியாகராஜர் எழுபத்தி இரண்டு மேள கர்த்தா ராகங்களிலும் பாடியிருக்கும் இராம பிரான் சகுண பிரும்மன். அவதார புருஷன்.
’யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லானிர் பவதி பாரத’ என்று அதர்மத்தை வென்று தர்மத்தை நிலை நாட்ட வந்த பரம்பொருள்.அந்த பரம்பொருள் ராமனாக அவதாரம் செய்தபொழுது, அப்பாலகன் ராமனுக்கு குலசேகர் ஆழ்வார் பிரபந்தத்தில் தாலாட்டு பாடி மகிழ்வார். ராமனிடம் அவர் காட்டும் வாத்ஸல்யத்துக்கு ஈடு ஏது!
ராகவனனே தாலேலோ இங்கே கேளுங்கள். பாம்பே ஜெயஸ்ரீ
Get this widget | Track details | eSnips Social DNA
Mannupugazh - பெருமாள் திருமொழி (Divya prabhandam)
Lyrics: Kulasekhara aazhwar ;Singer: Bombay Jayashree (Album: Vatsalyam); Raga : Nilambari
மும்மூர்த்திகளில் ஒருவராம் பக்த தியாகராஜரின் கீர்த்தனைகளில், அந்த யதுகுல, ராகவ ராமன், ராஜா ராமன், கோசலை ராமன் அழகிலே மயங்கி, அவனுடைய குணாதிசியங்களை எல்லாம் சொல்லி சொல்லி, பாடி பாடி மகிழ்ந்து, ராமா, நீயே எனக்கு எல்லாம் எனக் கதறி, ராமா ! என்னை இகலோக பந்தங்களில் இருந்து விடுவித்து மோக்ஷமதை தா என பிரலாபிக்கும், கண்ணீர் வடிக்கும் நிலை ஸர்வகுண ஸம்பன்ன ப்ரதீக உபாசனையின் ப்ரத்யக்ஷ உதாரணம்.
ராமா ! நீயே சர்வ குண ஸம்பன்ன தாரி. நீ வா என்று அழைக்கும் பக்த தியாகராஜர் அவர்களைப்பார்ப்போம்.
[Let all be attentive. Oh Ramachandra,please come. Oh Rama the repository of all virtues,please enter. ]
இதே பாடலை பாம்பே ஜெயஸ்ரீ அவர்கள் குரலில் கேட்க
ராமாய ராம பத்ராய ராம சந்திராய வேதசே
ரகுநாதாய நாதாயா சீதாயா பதயே நமஹா
என்று சொல்கிறோம்.
அதே சமயத்தில் இந்த நிர்குண சம்ப்ரதாய கபீர் ராம பக்தியில் திளைத்தவர் , என்று சொல்லும்போது அந்த நிர்குண நிராகார சத், சித், ஆனந்த ஸ்வரூபியாக உள்ள பரபிரும்மத்தையே ஹரி எனவும் ராமன் எனவும் குறிப்பிடுகிறார் எனக்கொள்ளுதல் வேண்டும்.
என்ன சொன்னாலும், சகுண பிரும்ம உபாசனையானாலும், நிர்குணமான இறை தத்துவமாக இருந்தாலும் சரி, ராம என்று ஒரு முறை சொல்லிவிட்டாலும் போதும் பாபங்கள் எல்லாமே நீங்கிவிடும் என்று இருவருமே சொல்கிறார்கள்.
கபீரைப் பொறுத்தவரை, ராம் என்பது ஒரு இறைவனது பேரொளியில் அடைக்கலமாய், தன்னை மறந்து , "தன்னை " இழந்து,அந்த பிரும்மனில் சான்னித்யம் அடைந்து, தானும் அந்த பிரும்மனும் ஒன்றே எனத் தெளிந்த அத்வைத நிலை. தத்துவம். ஆயினும் இறைவனை அடைய அவர் சென்ற வழி, மார்க்கம், பக்தி மார்க்கம். ராஜ யோகம், ஞான யோகம், கர்ம யோகம் யாவையும் விடுத்து,பக்தி மார்க்கத்தைக் கடைப் பிடித்து ஒழுகியவர் கபீர்.
பக்தி திராவிட உபஜை, லாயே ராமனந்த்.
பர்கத் கியா கபீர் நே , சப்த தீப் நவ காண்ட்
என சொல்லப்படும் உக்தி படி,
கபீர் தனது குருவின் உபதேசம் " ராம் " எனப்பெற்று, அதைப் போற்றி தமது தத்துவத்தை, நாரத பக்தி எனும் பெயர் சூட்டி, அதன் அடிப்படை தத்துவமே எல்லா ஜீவ ராசிகளிடம் அன்பு பூண்டு இருப்பதே இறைவனை அடையும் ஒரே வழி என தமது தோஹாக்கள் வழியே சொல்லியிருக்கிறார்.
இறைவனை ப்ரேம ஸ்வரூபி ஆகவும், அன்பின் வடிவாகவும் கண்டு, அன்பின் வழியேதான் அந்த ராமனை அடைவது எளிதான வழி எனவும் சொல்கிறார். அந்த காலத்திய பக்தி மார்க்கங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட வழி நாரத பக்தி எனச் சொல்லப்பட்டது.
(# நாரத பக்தி பற்றிய விவரமான குறிப்பு கட்டுரையின் முடிவில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது#)
அவரது ஹரி, அவரது ராம் நிர்குண, நிராகார, அத்விதீய, அத்வைத இறைவன் மாயா ரஹித பிரும்மன் ஆவான். உலக வாழ்க்கையில், லெளகீக ரீதியில் நமக்கெல்லாம் பரிச்சயமான , பிரதீக உபாசனை படி, அந்த பிரும்மதிற்கு ஒரு உருவத்தைக் கொடுத்து, அக்கடவுளை பிரதிஷ்டை செய்து, பூஜை முடிந்தவுடன் அவனை யதா ஸ்தானம் அனுப்பும் பக்தி மார்க்கம் அல்ல அவருடையது. சுருக்கமாக சொல்லப்போனால், அவரது ஹரி, அவரது ராமன், மாயா ரஹித பிரும்மன். ஒரு புரிதலுக்குச் சொல்லபோனால், அது கிட்டத்தட்ட இது போல்.
உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய்
மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்க்
கருவாய் உயிராய்க் கதியாய் விதியாய்க்
குருவாய் வருவாய் அருள்வாய் குகனே.
ஆனாலும், கபீருக்கு உருவ வழிபாட்டில் நம்பிக்கை இல்லை.
பஹன் பூஜை ஹரி மிலை,
தொ மை பூஞ்சும் பஹாட் என்பவர் கபீர்.
அவர் வழி தனி வழி. ராமா ராமா என உருகினாலும் அவரது ராமன் நிர்குணம், நிராகாரம், ஸர்வ வ்யாபி,ஸர்வ ப்ரேமி.
நம்முடைய பாரம்பரிய வழக்கம் உருவ வழிபாடு.
உருவ வழியே அருவத்திற்குச் செல்ல நமது யோக மார்க்கங்கள் வழி காட்டுகின்றன.
தியானத்தின் வழியாக, இறைவனை அடையச்சொல்வது ராஜ யோகம். ராஜ யோகத்திலே, யமம், நியமம் என்று தொடங்கி ஆசனம், பிராணாயாமம் ,பிரத்யாஹர்ரம், தாரண, த்யானம், சமாதி என எட்டு நிலைகள் புரிந்துகொள்வதற்கே முடியவில்லையே ? இதை சாதனை செய்வது எங்கனம் ?
அது சரி . யோகங்களைப் படிப்போம் என்றால், ஹட யோகம், லய யோகம், மந்திர யோகம், ராஜ யோகம். ஹட யோகத்திலே ஹ என்றால் ஞானம். ட என்றால் ஆனந்தம். ஹட யோகத்தில் குண்டலினி ஷக்தி யை உசிப்பி விடவேண்டுமாம்.
இந்த மஹா குண்டலினி சக்திதான் மஹா பிரளயித்திலும் இருக்கிறதாம். மூலாதார சக்கிரத்தில் ஒரு முக்கோணம் வடிவத்தில் இந்த குண்டலினி ஒரு பாம்பு போல் மூனரை அடிக்கு சுருட்டி படுத்து கொண்டு இருக்கிறதாம். இதை எழ வைக்க வேண்டுமாம்.( யோவ் ! பயமா இருக்கிறதையா !!)
இது போல் ஸ்வாதிஷ்டான சக்ரம், மணி பூரக சக்ரம், அனஹத் சக்ரம், விஷுத்த சக்ரம், ஆங்கயா சக்கிரம், பிரம்மா ரங்கரா சக்கிரம், ( தலை சக்கிரம் போல் சுழல் கிறதே அய்யா !! இந்த காலத்தில் இதுவெல்லாம் புரிந்துகொள்ள முடியுமா ? அதற்கு எனக்கு நேரம் கிடையாதே !! )
இதுவெல்லாம் போதாது என்று எனது நண்பர் வேங்கட ராமன் சாஸ்திரம் படித்தவர் அவ்வப்பொழுது, ஈடா, பிங்களா, சுஷும்னா நாடிகளைப் பற்றி தெளிவாகச் சொல்கிறேன் என்று குழப்புவார். (என்னை விட்டுடுங்க சார் !!)
அப்ப கபீர் சொல்லுவார்:
[ab mohin raam baroso thera, aur kown kaa karown nihor]
ஹரியை நம்பி அவனை நினை, அது போதும். இந்த கலி யுகத்திலே நாம ஜபம் செஞ்சாலே போதும்.
(அப்பாடா ! ஆளை விடுடா !)
இப்படி, யோகா மார்க்கம், ராஜ மார்க்கம், கர்ம மார்க்கம் எனும் மற்ற மார்கங்களை
எல்லாம் விடுத்து, ராமனுஜரின் சீடராம் கபீர் பக்தி மார்க்கத்தின் நுழைவாயிலை, ராமனது ஸ்மரணையின் மகத்துவத்தை, ராம நாம உச்சாடனத்தை, கபீர் எடுத்துரைத்தது பாமர மக்களுக்கும் புரியும் வண்ணம் இருந்தது.
எல்லா மார்க்கத்தினைக் காட்டிலும் பக்தி மார்கமே சிறந்தது எனச்சொல்லும் கபீர் பக்தி மார்கத்தில் ராம நாம ஸ்மரணைதனை எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் எளிது என்கிறார்.
कबीर् कहता जात है, सुणता है सब् कोइ
राम् कहे भला होइगा, नहि तर् भला न होइ ||
कबीर् कहै मै कथि गया, कथि गया ब्रम् महेश्
राम् नाव् ततसार् है, सब् काहू उपदेस
எல்லா தத்வங்களின் ஸாரமும் ராம நாமம் தான். இதை
நான் சொல்லவில்லை, பிரும்மாவும் சிவனும் இதே தான் சொல்கிறார். பிரம்மனும் மஹேஸ்வரனும் போற்றும் ராம நாம உச்சாடனைத்தை அதன் மகிமையை கபீர் எடுத்துக்காட்டியதை அடுத்த இடுகையில் காண்போம்.
----------------------------------------
நாரத பக்தி சூத்திரத்தை ஒட்டியக் குறிப்புகளும் கபீரின் பாடல்களில் உண்டு என்பதைப் பற்றிய சுப்புரத்தினம் ஐயா அனுப்பியுள்ள இன்னொரு குறிப்பு கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
May I add naradha bhakthi as the contemporaries of Kabir called the same included at least eleven formats that were usual amongst the saguna upasaka krama also.
This would be evident from the ஆஸக்திகள் (aasakthis) detailed below:
1. குண மஹாத்மிய சக்தி [guna mahathmiyamasakthi ]
Govyandha gun gaayiye
thathai bhayee param nirdhan
2. ரூப சக்திrupasakthi
loot chooti khelai vikaraal, ananth kala natvar gopal
3. பூஜா சக்தி poojasakthi
jehi pooja man bhaavai, sow poojanahaar na jaanai.
4. ஸ்மரண சக்தி smaranasakthi.
kahai kabeer jogee aru kangam ai sab jhooti aasa
guru prasaadi rahi chathrig jyun nihachai bhagathi nivaasaa
5. தாஸ்ய சக்தி Dasyasakthi
kahai kabeer sevom bhanvaari.
6. சக்ய சக்திsakyasakthi
( nil )
7. காந்த சக்தி kaanthasakthi.
hari mera priya main raam hi bhahuriya
8. வாத்ஸல்ய சக்தி vatsalyasakthi
hari mera piv , main raam kee bhahuriyaa
9. தன்மய சக்தி thanmayasakthi
virahin piya paavai nagin, jiyaraa thalpai maayi
kai virahin ke meech dhai, kai aapaa dhikalaayi
10. பரவிரஹ சக்தி para virahasakthi
bhahuth thinan ko johathee, bhat thumhaari raam
jiv tharasai thuj milan koon mani naahin vishraam.
11. ஆத்ம நிவேதன சக்தி aathmanivedhanaasakthi
maagho main aisaa aparaadhee, theri bhagathi heth nahin saadhi.
The inclusion of all these sakthis in his poetry does in no way indicate that kabir has astrayed away from his main Nirguna Sampradaya. These scholars say indicate to the extent kabir was influenced or 'taught' by his guru Ramanandh or the scholars of his age.
----------------------------------

ஞாயிறு, 5 டிசம்பர், 2021

சுந்தர காண்ட 46 வது சர்கம் . 

அனுமனை பிடித்துக்கொண்டு வருமாறு இராவணன் கட்டளை ஏற்று ஐந்து சேனாதிபதிகள் புறப்பட்டு, 

எல்லாப்படைகளையும் திரட்டிக்கொண்டு, பல்வேறு ஆயுதங்களுடன் புறப்பட்டு அனுமனை , ர்க்கும், போரிடும், இறுதியில் மரணமடையும் கட்டம். 

விரூபாக்ஷன், பூபாக்ஷன், துர்த்தரன், பிரக்சன் , பாசகர்ணன், ஆகிய ஐவர் . 

இவர்கள் புறப்படும்போது,   ராவணன் அவர்களுக்கு சொல்லுவது எல்லாம் இன்றும் போர் நடக்கும் இடத்திலே எப்படி, எவ்வாறு செயல்படவேண்டும் என்பதை துல்லியமாக 

எடுத்துக்காட்டும் விதமாக உள்ளது.  

எதிரியின் பலத்தை அறிந்து செயல்படவேண்டும் ...அவனுடைய உருவைக்கண்டு அல்ல, அவனுடைய அவ்வப்போதைய செயல்களுக்குத் தக்கவகையிலே போர் முறைகளையும் மாற்றி அமைக்கவேண்டும்,  போரில் ஜயம் , வெற்றி என்பது நிரந்தரமல்ல.   ஒரு பொது வெற்றி போல தோன்றும். அடுத்த கணம் அதுவே தோல்விக்கு வித்தாக இருக்க கூடும்.  ஆக, காலம், இடம், தெரிந்து வானரத்தின் அவ்வப்போதைய திறனுக்கு ஏற்றபடி செயல்பட்டு, அவனை பிடித்து வருக....என்று சொல்கிறார் ராவணன். 

அதை ஏற்று சென்ற ஐவரும் அனுமனை கண்டு அவனது அப்போதைய சிறிய வடிவைக்கண்டு வியக்கிடீ=றார்களாம். 

இந்த சின்ன குரங்கா இத்துணை அழிவை தருகிறது என எண்ணி, பல்வேறு பானங்களினால் அனுமனை தாக்க 

அனுமனும் காயப்பட்டு, சினம் கொண்டு மிகப்பெரிய உருவெடுத்து க்ரீச் என்ற ஒலியுடன் ஆகாயத்தை நோக்கி செல்ல, 

அங்கேயும், துறித்தரன் நூற்றுக்கணாக்கான அம்புகளால் அனுமனை அடிக்க, அனுமன் , 

மழைக்காலத்தே, எப்படி மேகங்கள் சூறைக்காற்றால் சின்னா பின்னா படுத்தப்பட்டு, சிதறப்படுமோ , அந்த அம்புகளை சிதறடித்துப்பின்னே 

தன உடலை இன்னுமே பெரிதாக்கிக்கொண்டு, ஒரு  பெரிய மலை போல தன்னை ஆக்கிக்கொண்டு, 

ஒரு கணத்தில் துர்த்தரன் தேரில் மேல் குதிக்க, 

அரக்கன் அந்த தேருடனே தானும் தவிடு பொடியானான்.  என்று வால்மீகி சொல்கிறார். 

இது போலவே மற்ற அரக்கர்களும் ஒருவர் பின் ஒருவராக போர் செய்து மடிந்து போகின்றனர். . கடைசியாக இருந்த இரு அரக்கர்களையும் ஒரு மலைதனை அப்படியே பிடுங்கி எடுத்து அதனை அவர்கள் மேலே அழுத்த அவர்கள் மடிகிறார்கள். யுத்தம் முடிகிறது. 

அந்த  பூமி செந்நிறமாக காட்சி அளிக்கிறது. உடல்களால் அடைக்கப்பட்டு இருக்கிறது. என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது. 

அடுத்து யார் வருவாரோ...அவருக்காக, காத்திருப்போம், அதுவரை சற்று இளைப்பாறுவோம் என்று தோரண வாயிலை அடைகிறார் அனுமன்.  இளைப்பாறுவோம் என்று